حقّ القصاص بين تمام ايشان بوده پس معنا ندارد كه بعضى از ايشان فقط آن را استيفاء كنند و از ايندو دليل كه گذريم دليل ديگر آنكه اساسا قصاص به منظور تشفى خاصّ بازمانده‌گان مقتول و اولياء او جعل و تشريع شده و پرواضح است كه اين معنا با فعل خصوص بعضى از ايشان حاصل نشده و غرض مزبور تأمين نمىگردد . قوله : لقوله تعالى [ فقد جعلنا الخ ] : سوره اسراء آيه 33 . قوله : و لانّه حقّه : ضمير در [ لانّه ] بقصاص و در [ حقّه ] به ولىّ مقتول راجعست . قوله : لخطره : يعنى بخاطر عظيم بودن آن ، ضمير مجرورى به قصاص راجعست . قوله : و احتياجه الى النّظر : ضمير مجرورى در [ احتياجه ] به قصاص عود مىنمايد . قوله : لانّ الغرض معه بقاء النّفس : ضمير در [ معه ] به قصاص الطّرف راجعست . قوله : لا يؤمن من تخطيها لغيره : ضمير در [ تخطيها ] بحدود راجع بوده و در [ لغيره ] به امام عليه السلام برمىگردد . قوله : الى وجوب استيذانه : يعنى استيذان الامام عليه السّلم . قوله : مطلقا : چه در قصاص نفس و چه در طرف . قوله : فيعزّر لو استقل و اعتدّ به : ضمير نائب فاعلى در [ يعزّر ] و ضمائر فاعلى در [ استقلّ ] و [ اعتدّ ] به معناى تعدّى و ظلم نمود بولىّ مقتول راجع بوده و در [ به ] به قصاص برمىگردد . متن : و قيل و القائل به جماعة منهم الشيخ و المرتضى مدعين